Грци или Евреи? (1)

1Ова е родословието на Ноевите синови: Сим, Хам и Јафет, на кои им се родија синови после потопот.
2Јафетови синови: Гомер, Магог, Мадај, Јаван, Тувал, Мосох и Тирас.
3А Гомерови синови: Асханаз, Рифат и Тогарма.
4А Јаванови синови: Елисај, Тарсис, Китим и Доданим.
5Од нив се раширија народите по островите; според своите земји - секој со сопствен јазик - според своите племиња и народи.
6Хамови синови: Хус, Мицраим, Фут и Ханаан.
7А Хусови синови: Сева, Евила, Савта, Рама и Савтека. Рамови синови: Шева и Дедан.
8Од Хус се роди и Нимрод, кој стана прв велемоќник на земјата.

Во списокот на народите (Битие 10.1-32) ,кој ги наведува наследниците на Ное и народите кои потекнале од нив,Грците се јавуваат под името „Јаван„,кој е син на Јафет.

Јаван соодветствува на грчкиот збор „Јонија„,грчка област во Мала Азија.Јафет одговара на грчкиот збор „Јапет„ ,митолошкиот татко на Прометеј во грчките митови.

Два други „грчки„ народи се во списокот :Родијци ( Доданим или Роданим,се разликува во верзии на библијата) и Кипарци (Китим или Елишах).

Синовите на Шем,братот на Јафет,се Семити (името доаѓа од името Шем) вклучувајќи ги и Евреите.

Замислете си ја библиската верзија на историјата на Евреите.Во одредена точка од историјата,откако светот е уништен од потопот,народите започнуваат да се раѓаат од трите сина на Ное.Тие говорат еден ист јазик,јадат иста храна,го обожуваат истиот бог.

Согласно традицијата ,Евреите потекнуваат од Израелитите од Јужен Левант,кои имале неколку независни државички пред  да бидат освоени од Асирското и Вавилонското Царство .

Според хебрејската Библија Израелитите потекнуваат од Абрахам кој е роден во сумерскиот град Ур а емигрирал во Канаан* со семејството.Библискиот термин Израелити(или 12 племиња на децата на Израел) ја означува и историската популација на Кралството Израел.Во современа смисла Израелит значи припадник на еврејската вера.Терминот Евреи е синоним на Израелити.

*Канаан-knaʿn -χνα ,подоцна идентификувана со Феникија-Фојники/Φοινίκη .Област позната во античкиот грчко римски свет по поморска трговија и производство на црвена боја од морски полжави.

По многу генерации и по два века служење како вазална држава на Персијците,Јудеја наеднаш станува вазална држава на Македонија („грчка„ држава).

Александар ја освојува Персија а со тоа и поголемиот дел од познатиот свет.Бидејќи најголем дел од светот и припаѓал на Персија,и додека трепнеш,сега тој им припаѓа на „Грците„.

Но ова „грчко царство„не траело подолго од краткиот животен век на Александар.

По неговата смрт,царството се дели на три дела помеѓу неговите генерали.

Еден од генералите -Антигонус,а потоа и Птоломеј,го наследил Египет,друг-Селевк,го наследил Средниот Исток и Месопотамија.По два века мир под Персијците,Еврејската држава се нашла на средина меѓу борбите за моќ на две царства:Селевкидското со главен град во Сирија ,на север од државата на Птоломеите,со главен град во Египет ,на југ.

Уште еднаш Јудеја е освоена прво од едните,па од другите и го менувала вазалството од селевкидско до птоломејско.Помеѓу 319 и 302 година Ерусалим го сменил владетелот седум пати.

Како и сите други во регионот Евреите горчливо ги мразеле „Грците„.Тие биле најнеобичен народ кој дотогаш го сретнале.Во држава која била основана на чистотата на Еврејската религија,грчките богови изгледале длабоко навредливи.Во општество кое цврсто се спротивставувало на голотијата на телото,грчкиот обичај за борење без крпче облека сигурно изгледал ужаснувачки.За религија во која хомосексуалноста е криминал кон JHVH ,грчкиот однос кон хомосексуалноста ,дури и нивното преферирање на истата,сигурно изгледал неразбирливо.

Општо земено,изгледа дека во прво време „Грците„ ги оставиле Евреите на мир.Тие ,исто како и Персијците ги оставиле сами да си ја водат државата, прогласиле дека законот на Евреите е Тората и се обиделе да ја зачуваат еврејската религија.Но селевкидскиот крал Антиох(215–164 ПНЕ), во 168 ПНЕ го ограбил Храмот,во него поставил статуа на Зевс,ја забранил тората и започнал да спроведува насилна „грцизација„ врз Евреите.Против ова се побунил Јуда Макабејски**,кој собрал армија бунтовници и со партизанска борба ги победил Селевкидите,откако прво се пресметал со „грцизираните Евреи„.„Макабеј„ на еврејски значи „чекан„.

По победата Макабејците влегле во Храмот и го исчистиле од паганските обележја.За обележување на овој настан се прославува еврејскиот празник -Ханука.

За краток период државата на Евреите е слободна.

**Приказната за борбите на Макабејците е опишана во првата и втората книга на Макабејците,кои се дел од „септуагинтата„.Првата и втората книга се канонски книги на католичкиот и источно-православниот стар завет на Библијата ,но не и на хебрејската Библија.Првата книга ја претставува борбата меѓу побожните Евреи и „одметнатите„,„хеленизирани„ Евреи.Втората книга ја акцентира борбата меѓу „јудаизмот„ и „хеленизмот„

Сигурно имало Евреи кои живееле во грчките градови и пред вавилонскиот егзил,но првите организирани еврејски заедници во Грција се етаблирани околу 400 г ПНЕ.Во времето на Александар Македонски еврејските имигранти ги преплавиле „грчките„ градови во Егејот и внатрешноста.„Грците „ биле многубошци и живееле гламурозно.Евреите биле монотеисти но многумина биле привлечени од „грчката „ култура и создале класа на асимилирани ,прогрчки Евреи.

Согласно првата Книга Макабејска 15.23 по револтот на Макабејците Евреите формирале заедници во Спарта, Делос, Сикион, Самос, Родос, Кос, Горинтија, Крит, Книдус,Егина,Тесалија,Беотија,Македонија,Етонија,Атика,Аргос,Коринт ,Кипар и други градови.

Евреите биле распрснати насекаде.И овде каде што се населиле тие веројатно говореле -ГРЧКИ.

Еврејската историја во овој период е распрсната во повеќе области.Јудеја,Месопотамија и други области на Средниот Исток како и Египет.„Распрснувањето„ на Евреите е последица на освојувањето на Кралството на Јуда и депортацијата на Јудеите во 597 и 586 ПНЕ од Набуходоносор,кралот на Вавилон.Овој настан, ,е главен причинител на еврејската „дијаспора„.

Во античкиот свет не било можно да станеш натурализиран жител на некој држава ако не си роден во неа. Така ,ако си Евреин роден во Јудеја и ако се преселиш во Вавилон, Египет или Тир, си остануваш „странец„. Грците ги вовеле поимите „натурализација„ и „жителство„ со формирањето на своите градови-полиси во кои доселениците добивале еднаков третман како сите жители и можеле да уживаат слобода и просперитет.

Грчкиот бил лингва франка во „хеленистичките„ кралства.Евреите кои живееле во нив, наводно го “заборавиле„ хебрејскиот јазик и го „употребувале„ грчкиот.Околу 260 г ПНЕ некои книги на Библијата почнале да се појавуваат во Александрија на грчки.

Најголемиот настан на „хеленистичкиот„ период е преводот на еврејската Тора на грчки во Александрија. „Грците„ ја посакале за Александриската  библиотека на грчки.

Македонско-Египетскиот крал Птоломеј наводно наредил целата Библија да се преведе на грчки од 70 преведувачи.Овој превод е познат како Септуагинта. Всушност,Евреите кои живееле во Александрија воопшто не знаеле хебрејски па не „веројатно„, туку сигурно преводот на грчки е направен за нивните потреби.

Оваа постапка ќе ја претвори еврејската религија во светска религија.

Дали Македонците и Грците во антиката се сметале за различни раси?

Изгледа дека "античките" автори никако не можат да се решат дали навистина античките Македонци биле Грци и тие се постојано во конфузија со името Грци.

Што всушност значело за еден "староримски автор " етнички Грк ,како Аријан,да се биде Грк?

Тешко прашање.

На пример

Anabasis Book Ia

(Ἀνάβασις -во смисла на воен потфат победа,за разлика од κατὰβασις-спуштање надолу ,воен пораз)

16.Загубите на Персијците-загуби на обете страни
Од Македонците, околу дваесет и пет од Придружниците беа убиени во првиот напад, и ним им подигнаа бронзени статуи во Диум, направени од Лисип, по наредба на Александар. Истиот скулптор, исто така,изработи статуа на самиот Александар, откако беше избран од него за работа пред сите други уметници. Од другите коњаници над шеесет беа убиени, а од пешадијата околу триесет. Овие беа закопани од Александар следниот ден, заедно со нивното оружје и други украси. На нивните родителии и деца тој им даде ослободување од давачките на земјоделски производи, и ги ослободи од сите лични услуги и даноците на имот. Тој, исто така покажа голема хуманост во однос на повредените, самиот го посети секој човек, гледаше во нивните рани, и ги прашуваше како и во извршувањето на која должност ги добиле, овозможувајќи им и да зборуваат и да се фалат со своите дела. Тој, исто така ги погреба персиските команданти и грчките платеници кои беа убиени борејќи се на страната на непријателот.Но, многу од нив кои ги зеде како затвореници тој ги врза во окови и ги испрати далеку во Македонија да ја обработуват земјата, бидејќи, иако тие беа Грци, тие се бореа против Грција во корист на странците и во спротивност со одлуките кои Грците ги донесоа на нивниот федерален совет.Во Атина, исто така, тој испрати 300 комплети Персиски оклопи да бидат обесени во Акропол како вотивни подароци на Атина, и нареди овој натпис да се напише над нив, "Александар, синот на Филип, и сите Грци, освен Лакедамонците, ги даваат овие подароци од пленот земен од странците кои живеат во Азија. "

Настрана што е смешно во Акропол да висат 300 комплети персиски оклопи не е смешно што од натписот секој би заклучил дека и Александар и Филип и сите (и Лакедамонците) се Грци.

Of the Macedonians, about twenty-five of the Companions were killed at the first onset, brazen statues of whom we erected at Dium, executed by Lysippus, at Alexander's order. The same sculptor also executed a statue of Alexander himself, being chosen by him for the work in preference to all other artists. Of the other cavalry over sixty were slain, and of the infantry about thirty. These were buried by Ale xander the next day, together with their arms and other decorations. To their parents and children he granted exemption from imposts on agricultural produce, and he relieved them from all personal services and taxes upon property. He also exhibited great solicitude in regard to the wounded, for he himself visited each man, looked at their wounds, and inquired how and in the performance of what duty they had received them, allowing them both to speak and brag of their own deeds. He also buried the Persian commanders and the Greek mercenaries who were killed fighting on the side of the enemy. But as many of them as he took prisoners he bound in fetters and sent them away to Macedonia to till the soil, because, though they were Greeks, they were fighting against Greece on behalf of the foreigners in opposition to the decrees which the Greeks had made in their federal council. To Athens also he sent 300 suits of Persian armour to be hung up in the Acropolis as a votive offering to Athena, and ordered this inscription to be fixed over them, "Alexander, son of Philip, and all the Greeks except the Lacedaemonians, present this offering from the spoils taken from the foreigners inhabiting Asia."

Но,одиме понатаму:

Anabasis Book 2a

10.Битката кај Ис

Но, Грчките платеници кои служеа под Дариј ги нападнаа Македонците на местото каде што видоа дека фалангата е особено растроена. Бидејќи македонската фаланга беше скршена и раздвоена кон десното крило, бидејќи Александар навлезе во реката со голема желба, и борејќи се во конфликтот гради во гради веќе ги потиснуваше назад Персијците застанати  таму, но Македонците во центарот не ја вршеа својата задача со еднаква желба и сметајќи дека многу делови на брегот се стрмни и лизгави, тие не беа во можност да го зачуваат предниот дел на фалангата во иста линија. Овде борбата стана очајна, а Грчките платеници на Дариј се бореа со цел да ги турнат Македонците назад во реката, и да ја повратат победата за своите сојузници кои веќе беа во бегство,Македонците се бореа со цел да не паднат подолу од успехот на Александар,кој веќе се манифестираше, и да не ја оцрнат славата на фалангата,  која веќе во тоа време беше прогласена за непобедлива. Покрај тоа чувството  на ривалство кое постоеше меѓу Грчката и Македонската раса ја инспирираше секоја страна во конфликтот. Овде падна Птоломеј, синот на Селевк, откако се докажа себеси како храбар човек, покрај околу 120 други Македонци исто така со значителен углед.

But the Grecian mercenaries serving under Darius attacked the Macedonians at the point where they saw their phalanx especially disordered. For the Macedonian phalanx had been broken and had disjoined towards the right wing, because Alexander had dashed into the river with eagerness, and engaging in a hand-to-hand conflict was already driving back the Persians posted there; but the Macedonians in the centre had not prosecuted their task with equal eagerness; and finding many parts of the bank steep and precipitous, they were unable to preserve the front of the phalanx in the same line. Here then the struggle was desperate; the Grecian mercenaries of Darius fighting in order to push the Macedonians back into the river, and regain the victory for their allies who were already flying; the Macedonians struggling in order not to fall short of Alexander's success, which was already manifest, and not to tarnish the glory of the phalanx, which up to that time had been commonly pro claimed invincible. Moreover the feeling of rivalry which existed between the Grecian and Macedonian races inspired each side in the conflict. Here fell Ptolemy, son of Seleucus, after proving himself a valiant man, besides about 120 other Macedonians of no mean repute.